You are here: Home > Ekologia > ZALEŻNOŚCI POKARMOWE W BIOCENOZACH

ZALEŻNOŚCI POKARMOWE W BIOCENOZACH

Tę cześć organizmów biocenozy, która ze związków nieorganicznych w procesie fotosyntezy wytwarza materię organiczną nazywamy producentami. Część wytworzonej materii organicznej wykorzystują one na własne potrzeby i utleniają w procesach oddychania, część wbudowują we własne tkanki. Materia wykorzystana jako budulec ciała producentów stanowi podstawę wyżywienia heterotrofów — konsumentów. Szczątki roślin i zwierząt, niestrawione cząstki pokarmowe stanowią podstawę wyżywienia destruentów (reducentów), którzy ze swej istoty są także konsumentami. Destruenci rozkładają martwą materię organiczną i przeprowadzają jej stopniową mineralizację, a przez to jej powrót do puli związków nieorganicznych — będących pokarmem producentów. W ten sposób w biocenozie powstają łańcuchy pokarmowe lub troficzne.

Łańcuch troficzny to uporządkowany ciąg organizmów, z których jedne zjadają drugie, zanim same staną się pokarmem trzecich.

Najczęściej spotykany w przyrodzie łańcuch pokarmowy zaczyna się od producentów, a dalszymi jego ogniwami są roślinożercy — konsumenci I rzędu, drapieżcy zjadający roślinożerców — konsumenci II rzędu i drapieżcy wyższych rzędów odżywiający się zwierzętami mięsożernymi poprzednich rzędów.

Organizmy zajmujące w łańcuchu pokarmowym taką samą pozycję, tzn. odżywiający się tym samym typem pokarmu, stanowią poziom troficzny.

Organizmy pobierające ten sam typ pokarmu, np. stonka i chrabąszcze (tzw. monofagi), zaliczamy do jednego poziomu troficznego. Gdy pokarm zwierząt jest zróżnicowany, np. świni i lisa (tzw. polifagi), to mogą one reprezentować różne poziomy troficzne.

Łańcuchy troficzne nie są izolowanymi ciągami organizmów, ale przeplatają się wzajemnie. Stąd w biocenozach obserwujemy złożone sieci zależności pokarmowych. Sieci te są ważnym elementem scalającym poszczególne populacje i integrującym je, co umożliwia zachowanie równowagi biocenotycznej.

Comments are closed.