You are here: Home > Ekologia > Surowce nieenergetyczne

Surowce nieenergetyczne

Spośród pozostałych surowców najważniejsze to surowce metaliczne, dla przemysłu chemicznego, metale i kamienie szlachetne oraz surowce skalne. Rudy żelaza różnią się pomiędzy sobą zawartością żelaza, która jest największa w magnetycie i wynosi 45 – 70 %. Ponieważ w Europie występowały gorsze odmiany rud, ich wydobycie szybko przeniosło się w inne rejony świata. Największe ilości wydobywa się w byłym ZSRR, Chinach, Brazylii i Australii. W roku 1991 wydobyto prawie miliard ton rud żelaza, a jej wydobycie nie wykazuje znacznych wahań, gdyż wzrost gospodarczy zdąża głównie w kierunku zastępowania stali zwykłej stalami szlachetnymi. Tak więc udział żelaza utrzymuje się na stałym poziomie, natomiast wzrasta udział innych metali. Są one wykorzystywane jako domieszki uszlachetniające i należą tu: mangan, chrom, wanad, wolfram. Inne surowce metaliczne to rudy miedzi, cynku i ołowiu, cyna, boksyty (służące do produkcji aluminium). Wśród pozostałych surowców metalicznych 80 % wartości produkcji przypada na srebro i złoto, zaś reszta metali, ważnych z technicznego punktu widzenia, stanowi znikomy procent wartości produkcji. Należą tu magnez, molibden, kobalt, nikiel, platyna, beryl, rtęć, tor, tytan. Złoto wydobywane jest głównie w RPA, USA, Australii, byłym ZSRR (razem ponad 65 % produkcji światowej ), a srebro w Meksyku, Peru, USA. Znaczny udział posiada także Polska, która odzyskuje srebro przy okazji wydobycia rud miedzi i rud cynkowo – ołowiowych. W 1994 udział ten wynosił ok. 10 % światowej produkcji.

W wydobyciu siarki zajmujemy pierwsze miejsce w świecie, lecz 60 % produkcji światowej pochodzi obecnie z innych źródeł niż siarka elementarna (pozyskiwana w kopalniach). Udział nasz wynosił w 1990 roku 1/3 światowego wydobycia, zaś udział w światowej produkcji kwasu siarkowego jedynie nieco ponad 1%.

Najwięcej diamentów wydobywa się w południowej Afryce (Botswana, RPA, Zair, Angola – razem 70 % produkcji światowej ) oraz w byłym ZSRR. Większość produkcji przeznaczona jest do celów przemysłowych, zaś kamieni jubilerskich dostarcza głównie RPA. Oszlifowany diament to brylant.

Trudno ocenić zasoby surowców7 nieenergetycznych. Można oczywiście sporządzić prognozę wystarczalności, lecz nastąpi dość szybko jej dezaktualizacja. W 1947 roku oceniano zasoby ołowiu na 23 lata (wyczerpanie powinno nastąpić w roku 1970), zaś dziś ocenia się je na 17 lat — mimo kilkukrotnego wzrostu wydobycia. Powodem tego są bardzo wysokie koszty prowadzenia poszukiwań, których nie opłaca się rozpoczynać w czasie, gdy światowy popyt na dany surowiec jest zaspokajany. Niepokojącym czynnikiem może być jednak brak odkryć złóż danego surowca w ostatnich latach mimo wzrastającego popytu. Sytuacja taka zachodzi w przypadku platyny i rtęci, których udokumentowane zasoby są małe. Większości surowców w skali światowej przy obecnym poziomie wydobycia nie grozi obecnie wyczerpanie.

Coraz większą wagę przywiązuje się do wydobycia rud z dna morskiego. Szczególne znaczenie posiadają rudy polimetaliczne, zawierające przede wszystkim żelazo i mangan (tzw. konkrecje żelazisto – manganowe w postaci brył rozrzuconych głównie po dnie Oceanu Spokojnego). Ciekawe są również nowe rozwiązania technologiczne stosowane w eksploatacji minerałów, np. ługowanie wodą która zawiera mikroorganizmy powodujące kumulację danego pierwiastka lub związku chemicznego).

Comments are closed.