You are here: Home > Ekologia > Rozmieszczenie skupiskowe populacji

Rozmieszczenie skupiskowe populacji

Rozmieszczenie skupiskowe występuje w przyrodzie najczęściej i przejawia się tendencją do tworzenia skupień osobników’, np. stad wśród zwierząt i kęp u roślin. Przyczyny tworzenia się skupisk mogą być związane z nierównomiernym rozmieszczeniem w środowisku substancji odżywczych, wody, miejsc nadających się na schronienia. Skupiska równonogów Isopoda, dwupar-ców Diplopoda i wielu gatunków’ ślimaków Gastropoda spotyka się w gnijących pniach oraz u roślin tworzących warstwę zielną w lasach. Tendencję do tworzenia skupisk obserwujemy wśród gatunków zwierząt osiadłych, np. racicznicy Dreissena polimorpha, ostryg Ostrea, których wolno żyjące larwy osadzają się na koloniach osobników dorosłych lub w bezpośrednim ich sąsiedztwie. U pąkli Balamts, również osiadłych zwierząt, dodatkowym czynnikiem tworzenia skupisk jest typ rozrodu. Są to organizmy o zapłodnieniu krzyżowym i tylko bliskie sąsiedztwo umożliwia rozmnażanie się. Dlatego larwa napotykająca dorosłą pąklę osiedla się i przeobraża jak najbliżej niej. Do gatunków o tym typie rozmieszczenia zaliczamy też szarańczę wędrowną Locusta migratoria, mszyce Aphidae, gawrona Conms frugilegus.

Rośliny wytwarzające ciężkie nasiona (barochory), np. różne gatunki dębu Quercus, buk Fagas silvático, leszczyna Corylus avellana czy kasztanowiec Ae-sculus hippocastanum rozsiewają się wokół osobników macierzystych, tworząc skupiska. Rośliny rozsiewane przez wiatr (anemochory), jak np. mniszek lekarski Taraxacum officinalis – zwykle dzięki urządzeniom lotnym, rozsiewają się grupowo.

Tendencja do tworzenia skupisk jest też bardzo charakterystyczna dla wielu ryb tworzących ławice, a także zwierząt kopytnych, żyjących na otwartych przestrzeniach, np. na sawannie (antylopy, bawoły) lub w tundrze (renifeiy). Skupiskwości sprzyja też rozwój stosunków społecznych u zwierząt np. mrówek, pszczół, termitów.

Comments are closed.