You are here: Home > Ekologia > Rozmieszczenie równomierne populacji

Rozmieszczenie równomierne populacji

Rozmieszczenie równomierne występuje w przyrodzie stosunkowo rzadko. Klasycznym przykładem takiego równomiernego rozkładu jest rozmieszczenie drzew w sadzie lub w zasadzonym przez człowieka młodniku leśnym, rozkład roślin na polu ziemniaczanym lub rozmieszczenie bydła w dużej oborze. W warunkach naturalnych rozkład taki spotyka się w populacjach między innymi jaskra rozłogowego Ranunculus repens, turzycy piaskowej Carex arenaria, a wśród zwierząt — w populacjach gatunków charakteryzujących się terytorializmem. Zajmowanie i aktywna obrona przez pojedynczego osobnika lub parę pewnego wycinka przestrzeni sprawia, że cała przestrzeń zajmowana przez populację jest mniej więcej równomiernie zasiedlona i eksploatowana. Ale i w tych przypadkach rozkład jest tylko zbliżony do równomiernego. Osobniki silniejsze, bardziej agresywne lub pary wywalczają sobie terytoria znacznie większe.

Wśród zwierząt terytorializm występuje między innymi u ssaków, np. kotów, susłów, chomików, u ryb, np. ciemików i ryb raf koralowych, a także u zwierząt bezkręgowych, np. krabów morskich. Niezwykle interesującym zagadnieniem jest występowanie terytorializmu wśród ptaków. Pingwiny, mewy i skowronki, podobnie jak wiele gatunków ptaków drapieżnych i niektórych śpiewających, np. ziębę Fringilla coelebes, uważa się za organizmy typowo terytorialne. U większości ptaków terytorializm przejawia się jedynie w okresie lęgowym.

Comments are closed.