You are here: Home > Ekologia > Przykłady ochrony srodowiska

Przykłady ochrony srodowiska

Szacuje się, że około 4,5-5 miliardów lat temu z pierwotnego obłoku materii międzygwiezdnej — nagromadzonej wokół powstałego kilka miliardów lat wcześniej Słońca — uformowała się Ziemia. Jako Trzecia Planeta Układu Słonecznego znalazła się w szczególnej sytuacji. To właśnie tu, w tym miejscu około 3-3,5 miliarda łat temu powstało życie. W trakcie kilku miliardów lat ewolucji biologicznej ukształtowała się na Ziemi olbrzymia różnorodność środowisk, a w nich wielka różnorodność organizmów. O wielu z nich dowiadujemy się z wykopalisk, wymarły one w minionych epokach geologicznych, dając wcześniej początek nowym grupom organizmów, które — dalej podlegając procesom ewolucyjnym — wytworzyły około pół miliona znanych dziś gatunków roślin i półtora miliona gatunków zwierząt.

Ogromna i różnorodna liczba gatunków oraz nieustannie zmieniające się warunki, w jakich przyszło im żyć, sprawia, że pomiędzy poszczególnymi składnikami przyrody w toku procesów ewolucyjnych wytworzyło się wiele związków i zależności. Powstał więc system wzajemnie powiązanych ze sobą elementów, tworzący wysoko zorganizowany, samoorganizujący się i samokontrolujący układ przyrodniczy. Zasadniczymi składnikami tego układu są wszystkie organizmy żywe — czynniki biotyczne oraz nieożywione elementy ich środowiska — czynniki abiotyczne, to jest woda, powietrze i gleba. To właśnie wzajemne relacje pomiędzy tymi elementami układu doprowadziły do ukształtowania istniejącej struktury przyrody. Każdy jej element ma w systemie przyrody swoje ściśle określone miejsce, odgrywa sobie właściwą rolę i swoiście oddziałuje na inne elementy. W tak zorganizowanym, spójnym systemie każda część jest ważna, a jej brak doprowadza do zaburzenia dotychczasowej harmonii — równowagi środowiskowej.

Od czasu ewolucyjnego ukształtowania się gatunku ludzkiego Homo sapiens pojawił się w przyrodzie nowy, potężny czynnik, który w stosunkowo krótkim czasie dokonał na Ziemi tak wielkich przeobrażeń, iż zaczęły one zagrażać nie tylko istnieniu samego człowieka, ale i całej biosfery. Tylko powstrzymanie dalszych negatywnych działań i naprawa— tam gdzie jest to możliwe— dotychczasowych szkód wyrządzonych środowisku może dać nadzieję, że Trzecia Planeta będzie nadal oazą życia w Układzie Słonecznym.

Aby jednak naprawiać szkody i nie działać wbrew prawom, jakimi rządzi się przyroda, trzeba ją poznać i zrozumieć. Ekologia jest właśnie tą nauką która badając zależności pomiędzy światem nieożywionym a żywymi organizmami daje nam przyrodnicze podstawy do ochrony i kształtowania środowiska. Temu właśnie zagadnieniu poświęcona jest pierwsza część podręcznika.

Comments are closed.