You are here: Home > Ekologia > Podstawowe definicje i cele ekologii

Podstawowe definicje i cele ekologii

Problemami, o których była mowa wcześniej, zajmuje się nauka przyrodnicza zwana ekologią. Jej początki jako samodzielnej dziedziny nauki sięgają ostatnich lat XIX wieku. Sama nazwa została zaproponowana przez E. Haeckela w 1869 roku i pochodzi od greckich słów: o i kos – dom, mieszkanie, otoczenie, gospodarstwo oraz logos – słowo, nauka.

Struktura przyrody rozpatrywanej jako całość polega na wzajemnych stosunkach i wzajemnym oddziaływaniu pomiędzy światem żywych organizmów a ich środowiskiem. Jest to więc nauka zajmująca się organizacją i funkcjonowaniem przyrody oraz prawidłowościami, które nimi rządzą.

Ekologia to nauka o strukturze i funkcjonowaniu przyrody.

Głównym przedmiotem zainteresowań ekologa sąponadorganizmałne poziomy organizacji — od populacji do biosfery i częściowo — poziom organizmalny. Badając układy ekologiczne, ekologia interesuje się raczej “działaniem” przyrody, a w znacznie mniejszym stopniu tym, jak “wygląda” przyroda. Jej celem jest poznanie wzajemnych relacji między organizmami i ich zespołami a abiotycznymi czynnikami środowiska.

Jak z tego wynika, przedmiotem zainteresowań ekologii są ponadorganizmalne poziomy organizacji przyrody: populacja, biocenoza, ekosystem aż do biosfery. Obejmuje więc swym zasięgiem cały świat ożywiony i świat nieożywiony. Wzajemne stosunki między organizmami żywymi a środowiskiem można poznać analizując różne poziomy organizacji, z których każdy składa się z osobników lub populacji zwierząt i roślin. Stąd w najprostszym przypadku obiektem badania wzajemnych stosunków ze środowiskiem jest organizm zwierzęcy lub roślinny. Odpowiednio do tego wyróżnia się ekologię zwierząt i ekologię roślin. W tym przypadku kładzie się nacisk na organizm. Ten kierunek ekologii, w którym w pierwszym rzędzie bada się związek organizmu ze środowiskiem nazwano autekologią (ekologią organizmów). Jest ona silnie powiązana z fizjologią. Świat roślin i świat zwierząt są ściśle ze sobą powiązane wymaganiami życiowymi. Tylko we współdziałaniu roślin i zwierząt przebiega gospodarka przyrody. Czy można wyobrazić sobie istnienie wielu roślin kwiatowych bez istnienia motyli? Stąd rozwinął się ogólny dział ekologii, rozpatrujący jedność i całość systemu w przyrodzie składającego się z roślin, zwierząt i ich środowiska. Dział ten nazwano synekologią, tj. ekologią ekosystemów, zespołów, populacji. Całościowe ujmowanie przyrody nie przeszkadza węższej specjalizacji w obrębie ekologii ogólnej, np. wyróżnieniu ekologii poszczególnych grup organizmów: ekologii pająków, iyb itd. Zależności, jakie istnieją między żywymi organizmami a ich środowiskiem,zależą od strefy, w której żyją te organizmy. Stąd wydziela się też synekologię geograficzną którą dalej można dzielić na ekologię mórz, jezior, lasów, lądów itp.

Comments are closed.