You are here: Home > Ekologia > Ochrona środowiska wg wykładni prawniczej

Ochrona środowiska wg wykładni prawniczej

Ochrona środowiska wg wykładni prawniczej oznacza zespół działań mający na celu:

1)    racjonalne gospodarowanie zasobami przyrodniczymi – elementami środowiska,

2)    przeciwdziałanie lub zapobieganie zjawiskom i stanom uciążliwym dla środowiska, a także powodującym jego zniszczenie, uszkodzenie, zanieczyszczenie, zmiany cech fizycznych lub charakteru elementów przyrodniczych,

3)    przywracanie środowiska lub jego poszczególnych elementów do właściwego stanu.

Ważną funkcją ustawy jest zdefiniowanie w sensie prawnym wielu pojęć odnośnie ochrony środowiska, jak np. zasoby przyrodnicze środowiska, nadzwyczajne zagrożenia środowiska, i innych, bez których niemożliwe byłoby egzekwowanie prawa ochrony środowiska.

Ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska reguluje, względem wielu komponentów środowiska, jedynie zasady ogólne, pozostawiając szczegółowe uregulowania równoprawnym aktom normatywnym, jak: ustawa – Prawo wodne z 24 października 1974 r., ustawa – Prawo geologiczne i górnicze z 4 lutego 1994 r., Ustawa o ochronie gruntów rolnych i leśnych z 26 marca 1982 r., Ustawa o lasach z 28 września 1991 r., Ustawa o hodowli, ochronie zwierząt łownych i prawie łowieckim z 17 czerwca 1959 r., Ustawa o rybactwie śródlądowym z 18 kwietnia 1985 r. Natomiast ochrona powietrza, ochrona przed hałasem i wibracjami, gospodarka odpadami, ochrona przed promieniowaniem (nie jonizującym, gdyż ochrona przed promieniowaniem jonizującym zawarta jest w Prawie atomowym z 10 kwietnia 1986r.), ochrona zieleni w miastach i na wsi zawarta jest w przepisach wykonawczych ustawy. Sposób konstrukcji ustawy jest kompromisem pomiędzy preferowaniem działalności produkcyjnej a ochroną środowiska. Naczelnym postulatem tego kompromisu jest racjonalne korzystanie z zasobów środowiska i jego odpowiednie kształtowanie w wypadku, gdy działalność człowieka prowadzi do jego przemian. Niech świadectwem tego kompromisu będzie choćby dostrzeżenie różnicy w istocie sposobu ochrony poszczególnych komponetów środowiska. Przykładowo ochrona roślin zakłada ich nienaruszalność pod każdym względem, natomiast w przypadku powietrza określa się dozwolony stopień jego zanieczyszczenia.

Comments are closed.