You are here: Home > Ekologia > Ekologia człowieka

Ekologia człowieka

Już w połowie lat dwudziestych pojawiła się nauka: ekologia człowieka. Bada ona przyrodnicze oraz pozaprzyrodnicze uwarunkowania populacji ludzkiej. W przypadku człowieka szczególne znaczenie mają pozaprzyrodnicze elementy życia: społeczne, kulturowe i psychologiczne aspekty egzystencji ludzkiej. To właśnie nauki humanistyczne wniosły do ekologii świat ludzkich znaczeń i wartości jako tych komponentów środowiska, które warunkują i regulują zachowanie się człowieka. Z systemem norm i wartości, zasad ogólnoetycznych, wierzeń, wiedzy tworzą się nastawienia i postawy, także wobec środowiska. Tu jest źródło myślenia ekologicznego. By myśleć i postępować ekologicznie, niezbędna jest znajomość praw, jakimi rządzi się gospodarka przyrody. Wiedza ekologiczna to jednak za mało. Towarzyszyć jej musi świadomość konsekwencji dla przyrody wszystkich naszych poczynań w środowisku oraz takiej ich organizacji, by były one zgodne z prawami przyrody i optymalne z punktu widzenia ochrony środowiska. Myśleniu ekologicznemu powinno towarzyszyć przynajmniej poszanowanie życia w każdej jego formie oraz uznanie jednakowej wartości i roli wszystkich organizmów żywych w przyrodzie. Są to dwa najistotniejsze elementy etyki ekologicznej.

Organizmy żywe dla swego istnienia potrzebują całego szeregu czynników, które nazwaliśmy wcześniej jako abiotyczne. Sąto elementy materialne, np. podłoże, woda, powietrze, energia (ciepło, światło itp.) i różne zjawiska (procesy geologiczne, przypływy, wiatry itd.), od których zależy istnienie żywych istot. Wszystkie te elementy nazwano środowiskiem.

Comments are closed.