You are here: Home > Ekologia > Bioindykatora zanieczyszczeń chemicznych

Bioindykatora zanieczyszczeń chemicznych

Klasycznym przykładem bioindykatora zanieczyszczeń chemicznych powietrza są porosty Lichenes. Nie tylko ich brak (pustynia porostowa) lub obecność, ale też skład gatunkowy, rozmiary i wygląd plech pozwalają określić stopień i     wielkość trujących substancji. Dobrymi bioindykatorami okazują się być niektóre gatunki drzew. W tym przypadku wskaźnikiem jakości i ilości zanieczyszczeń jest wygląd, kształt, wielkość i rozmieszczenie liści, stan kory. Wskaźnikiem skażenia powietrza i akumulacji metali ciężkich mogą być gatunki roślin naczyniowych jak: życica Lolium multiflorum, dziurawiec zwyczajny Hypericum perforatum, kukurydza Zea mays, tytoń Nicotiana tabacum, kurzyślad polny Anagallis arvensis.

Do badania stanu czystości wód stosuje się gatunki roślin i zwierząt różniące się tolerancją na rodzaj i stopień koncentracji zanieczyszczeń. W wodach silnie zanieczyszczonych dominują polisaprobionty, np. wirczyk Vorticella, euglena Euglena, larwy ochotkowatych Chironomidae – budujące charakterystyczne do-mki. Wody czyste są bogate w oligosaprobionty, np. okrzemki Bacillariophyta, larwy jętek Ephemeroptera i widelnic Plecoptera, wypławek krętogłowy Duge-sia gonocephala, lin Tin cci tinca, zaś wody bardzo czyste – w ksenosaprobionty, np. pstrąg potokowy Salino tnitta. Do bioindykacji wód w Polsce często wykorzystuje się skorupiaki Crustacea z rodzaju rozwielitka Daphnia, glony Algae z rodzaju Chlorella, pałkę szerokolistną Typha latifolia, pałkę wąskolistną Typha angusti’folia, a z ryb – gupika Lebister retiuciilatus.

Comments are closed.